สวัสดีครับ เพื่อนๆ วันนี้เป็นวันที่ 2 ที่ผมได้มาออกบูธที่ศูนย์สิริกิตติ์ โดยใน
วันแรกนั้นก็คนจะไม่มากสักเท่าไหร่ แต่ก็เดินเยอะนะครับ เพียงแต่ว่า ก็เข้าใจว่าลูกค้าเป็นกลุ่มที่สนใจในกลุ่มสินค้าที่เกี่ยวข้องกับงานตามการประชาสัมพันธ์ แต่ว่าเนื้อหาาของบูธเรานั้นเป็นเรื่องการให้ความรู้เรื่อง
"มาตรฐานการบริการนักท่องเที่ยวกลุ่มคนพิการ ผู้สูงอายุ และครอบครัวที่มีเด็กเล็ก และสตรีมีครรภ์" และพ่วงจำหน่ายเสื้อยืดเพื่อก่อตั้งมูลนิธิ Will Share จึงอาจจะไม่อยู่ในความสนใจสักเท่าไหร่ แต่ท้ายที่สุดผมเองก็ไม่สามารถที่จะคิดเข้าข้างตัวเอง ว่าที่เราไม่สามารถขายเสื้อยืด Will Share ได้นั้นเกิดจากเหตุผลดังกล่าวข้างต้น จึงต้องเริ่มวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ของการที่ขายเสื้อยืดไม่ได้ รวมถึงทำให้เรามีโอกาสแนะนำมาตรฐานฯ ได้น้อยด้วย และแล้ว....
การแก้ไข ปรับปรุง ก็เกิดขึ้น ค่อยรู้สึกได้ว่า นี่สิ.....ตัวเราที่เป็นคนไม่ยอมแพ้ กับอุปสรรคต่างๆ เลือดของ "นักขาย" มันทำให้สมองต้องคิดแก้ปัญหา มากกว่าการยอมรับในเหตุผลที่ไม่เข้าท่า จึงทำให้ผมรีบจัดการในสิ่งที่ตัวเองคิดทันที เราต้องปรับปรุงหน้าบูธใหม่ นี่อาจเป็นการขายสินค้าภายในบูธ ในลักษณะภายในงานแบบนี้ พรุ่งนี้เพื่อนๆ จะได้พบกับบูธใหม่ ที่น่าจะทำให้การมาออกบูธที่ศูนย์สิริกิตติ์ ของผมในคราวนี้ไม่สูญเปล่า ไม่กลายเป็น การปิดโอกาสของตัวเอง และยิ่งทำให้ผมสามารถคิดต่อยอดถึงงานครั้งหน้าที่ เมืองทองธานี ได้อีกอย่างมากมายครับ
ผมมีโอกาสถ่ายภาพ หรือถ่ายภาพร่วมกันกับ ผู้ซื้อเสื้อยืดน้อยมาก เพราะว่า คนดูแลผมหัวปั่นเลยครับ และครั้งนี้ผมกับพี่ไพบูลย์ก็ต้องทำงานแยกจากกัน จึงยากลำบากมากขึ้น พรุ่งนี้ผมคงต้องแก้ัญหาเรื่องนี้ด้วย ทุกอย่างอยู่ที่การจัดการแล้วครับ มาติดตามกันว่า ผมจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ อีกเรื่องได้อย่างไรครับ ซึ่งส่วนตัวผมอยากให้ ไม่ใช่แค่คนพิการนะครรับ รวมถึงคนไม่พิการด้วย เวลาเราเจออุปสรรค ดราต้องแก้ไขครับ ทำแล้ว พยายามแล้ว ก็จะไม่เสียใจในภายหลังครับ
ดูสิครับ พอถ่ายภาพจากข้างนอกเข้ามา บูธอย่างนี้ใครจะเดินเข้ามาหา หรืออยากจะซื้อครับเนี่ย ขาวๆ โล่งๆ ดูหงอยๆ ยังไงก็ไม่รู้ ไม่มีอะไจะประชาสัมพันธ์เลยครับเนี่ย ตามอ่านในตอนหน้านะครับ อย่าพลาด....
สามารถดูภาพผู้สับสนุนซื้อเสื้อยืด Will Share ทั้ง 4 วันได้ที่ลิงก์ facebook นี้ครับ
